راه اندیشه

X

راه اندیشه

راه اندیشه

آموزشی اجتماعی

	هر آنچه که لایقمان هست میرود
گاهی مسیر جاده به بن بست میرود گاهی تمام حادثه از دست میرود گاهی همان کسی که دم از عقل می زند در راه هوشیاری خود مست میرود *************************** گاهی غریبه ای که بسختی به دل نشست وقتی که قلب خون شده بشکست می رود اول گرچه با سخن از عشق آمده آخر خلاف آنچه گفته ست می رود ..........
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و نهم بهمن 1385ساعت 11:14 توسط محمد .ا \|

	در انتظار پرواز
امشب بغض شکوه هایم ترکیده است ومی خواهم شرح سکوت را بنگارم. التهاب روزهای انتظارم را... خاموشی شب های بی قراری ام را و آوای غمناک مرغ عشقم را. پس با تمام وجودت ناله هایم را بشنو و به خاطر بسپار. لحظه های پریشانیم را با یاد کبوتر هایی که شعر پرواز سر می دهند نجوایی نیلی می بخشم. با خاطره روزهای رویش گلهای وصل، خزانم را نوید بهاری دیگر می دهم... شوق وصال دیگر گونه هایش سرخ نیست دیگر گیسوانش سیاهی را فراموش کرده اند. گفتی : مرا وقتی به سویت میبری که آسمان صاف باشد تا محبتم را بر تو ببارانم وقتی می آیی که غروب دریا ساکت ساکت باشد تا عشق طوفانیم را هدیه ی قدومت سازم." هنوز هم آسمان آبی و غروب دریا غرق در سکون. گفتی عشق از تبار بارانست و کبوتران عاشق هم خیس از بارانند. گفته بودی : وقتی می آیم که سرود بهار را نرگسان مست وقتی که پرستو ها افسانه ی کوچ را روایت می کنند و وقتی که یاسهای سپید حدیث طراوت را بر برگهایش بنویسند .به من گفته بودی : وقتی مرا بسوی خود خواهی خواند که بی کرانگی دریا غرق در سکون باشد . وقتی که درس زندگی را از باد آموخته باشیم و محبت را از لبخند... صداقت را از گل سرخ و راز را از گل شب بو. به احساس وصالمان سوگند همه را آموختم اما تو را در لحظه های ساکت انتظارم گم کرده ام. زمستانی بود برای زاییدن بهار... رویام سپید نبود اما ظلمتی بود برای سپیدی سحر. گفته بودی گل نرگس را بپرستیم که نوید بخش بهار است... بهار را مقدس بداریم که سمبل وصال است وصال را دوست بداریم که مظهر پاکی است و پاکی را عزیز بشماریم که آرمان کبوتر است . پس تو ای مفهوم نیکویی آسمان تو ای معنای زندگی و رنگین کمان آرزو ای خدا بخواه مرا پس از آنهمه ثانیه ها دقیقه ها روزها و سالهای انتظار و سکوت بازگردانم . ببر تا بر روی خواب خاک ...بر روی آب ...بر روی پر پرندگان و بر روی رواق موج بنویسم بنویسم که زندگی همرنگ کوچه باغ های آیینه است. بنویسیم که بوسه همرنگ آه است ...محبت همزاد پرواز است و فراق همان انفجار پی در پی حباب است. بنویسیم که نوازش از تبار گونه های خیس است و حدیث وصال آزاد ی حصار سینه هاست. هنوز هم کنار دروازه های شهر بی قراری هایم منتظر پرواز به سوی تو هستم. ... ........................................................
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و دوم بهمن 1385ساعت 23:38 توسط محمد .ا \|

	دلم را با محبت ...........
خدایا بنده ای درد آشنا یم بسر افتاده ای بی دست وپایم ز غمها سینه ام دریاست، دریا گواهم ،گریه های های هایم بدرگاه تومینالم به زاری مرا بگذار با این ناله هایم مرا در آتش عشقت بسوزان مکن زین شعله سر کش رهایم از این آتش دلم را پر شرر کن بسوزان سوز دل را بیشتر کن به آه در گلو بشکسته سوگند به سوز سینه های خسته سوگند به غم پرورده محنت نصیبی که در خون جگر بشکسته سوگند به اشک مادری که از داغ فرزند فرو ریزد بر رخ پیوسته سوگند به بیماری که در هنگامه مرگ بر آید نالهایش آهسته سوگند به آن برگشته ایام نگون بخت که راهش ،از همه سو بسته سوگند مرا در بی کسی پیوسته کس باش به وقت ناله ها فریاد رس باش به پایی که در راهی خزیده به بی دستی که دست از جان کشیده به محرومی که نالد در شب تار به غمها جان او بر لب رسیده به آن بیمار دار شب نخفته که ریزد اشک محنت تا سپیده به ناکامی که در شور جوانی به خاک سرد گوری آرمیده به آن طفل یتیم بی پناهی که لبخند محبت را ندیده بده دستی که دستی را بگیرم ز خجلت پیش محتاجان نمیرم قسم بر دستگاه کبریائی قسم بر شوکت عرش خدائی قسم بر بینوای سیر چشمی که دارد صد نوا در بینوائی قسم بر گلرخ عاشق نوازی که در او نیست رنگ بی وفایی قسم بر مادری کز هجر فرزند بود گریان به شبهای جدائی قسم بر دختری کز راه پرهیز شکیبایی کند در پارسائی دو رنگی را ز جان من جدا کن دلم را با محبت آشنا کن
+ نوشته شده در یکشنبه پانزدهم بهمن 1385ساعت 9:26 توسط محمد .ا \|


فرا رسیدن عاشورای حسینی تسلیت باد
+ نوشته شده در سه شنبه دهم بهمن 1385ساعت 12:58 توسط محمد .ا \|

	کل الیوم عاشورا و کل الارض الکربلا
زندگی زیباست اما شهادت از آن زیباتر گشتن خون در رگها شیرین است اما ریختن آن در پای محبوب شیرینتر و نه شیرینتر که بسیار بسیار شیرینتر است . "دکتر علی شریعتی "
+ نوشته شده در شنبه هفتم بهمن 1385ساعت 1:27 توسط محمد .ا \|