|
|
|
|
|
دلتان زنده به عشق . دستتان پر ز غزل خوانی ماه چه کسی بود که گفت : دل من غمگین است ؟ خانه دوست ، همین نزدکیست پشت آن دریاچه زیر نور خورشید غصه ها را می خرند آنجا به بهای یک لبخند . هدیه شان شاخه گلی ، نی لبک را بردار و بیا ، کلبه کوچک دوست ؛ به محبت باز است منتظر می مانم
|
||
|
+
نوشته شده در شنبه شانزدهم دی 1385ساعت 9:44 توسط محمد .ا
|
|
||