دلتان زنده به عشق .

دستتان پر ز غزل خوانی ماه

چه کسی بود که گفت :

دل من غمگین است ؟

خانه دوست  ، همین نزدکیست

پشت آن دریاچه

زیر نور خورشید

غصه ها را می خرند آنجا

به بهای یک لبخند .

هدیه شان شاخه گلی ،

نی لبک را بردار و بیا ،

کلبه کوچک دوست ؛

به محبت باز است

منتظر می مانم