آنسان که میوههای کال خیال در برابر بخار چشم منتظر مسافران لحظه ها همراه با بالهای رنگین سنجاق شده پروانه در دفتر خاطرات ؛ بر روی خواب خاک ؛ انتظار وصال را در سکوت وهم انگیز سکون امواج بر پیراهن نیلی سنجاق می زدند نیز گذشت.

و اینک در آستانه پر از شوق؛ همرا با دلخوشی تازه ام که از عالم خیال تا واقعیت کشیده شده ؛ ایستاده ام در انتظار تابش نوری از دیدگانت بر خویش.

تا شاید گرمایی از دل مهربانت بر روح خسته و جسم بیمارم جاری گردد.

تا شاید شور و شوق این دل بی قرار بر تو عیان گردد

تا شاید.....................................